Uwaga sztuka jest niebezpieczna

Człowiek stworzył kulturę, na dzień dzisiejszy jest naprawdę bardzo rozwinięta. Społeczeństwo interesuję się tym co się dzieję na świecie, tworzy i to właśnie jest takie piękne. Z obecnych czasach można czerpać naprawdę dużo przyjemności, oczywiście znając granicę. Warto zastanowić się nad tym, czy młode osoby zdają obie sprawę, że muzyka, film oraz inna rozrywka to nie wszystko. Żeby do czegoś dojść, trzeba jednak mieć w głowie wiedzę, pobierać ważne wiadomości. Nie można być takim egoistą, aby tylko czerpać dla siebie co najlepsze, trzeba pamiętać, że w życiu również należy skupić się na obowiązkach. Można twierdzić, że obecne lata są niebezpieczne, szczególnie dla tych którzy nie pamiętają okresu, gdy najważniejsza była praca i zarobienie pieniądza. Teraz można sobie pozwolić na zapomnienie, oderwanie się od rzeczywistości i zabawę. Przerażające jest to, że niekiedy powyższe rozrywki trwają dłużej niż powinny. Trzeba pamiętać o zdrowym rozsądku, pamiętać, że nadmierna ilość pod każdą postacią szkodzi.

Sztuka jeszcze nigdy nie była tak blisko

Człowiek w obecnych czasach ma szansę mieć bezpośredni kontakt ze sztuką. Telewizja oraz inne wynalazki XXI wieku to działanie umożliwiają. Jest się czym pochwalić, ponieważ wydaję się, że kultura osiągnęła szczyt. Tyle się teraz mówi o produkcji filmów, są znane gwiazdy w temacie muzycznym. Obecnie scena dla wielu jest całym życiem. Bez wątpienia, aby zabłysnąć trzeba mieć talent, wykazywać się czymś, udowodnić, że potrafi się więcej. Teraz, aby znaleźć sobie widza, trzeba sprostać jego wymaganiom a te potrafią być naprawdę miażdżące. Cóż jednak zrobić, rynek jak w każdej dziedzinie się poszerza a do tego wszystkiego doprowadza właśnie sam człowiek. Obecnie poświęcenie jest stawiane na pierwszym miejscu, aby osiągnąć sukces. Trzeba się starać, oddawać całego siebie, przekazywać to co ma się najlepszego, wtedy na pewno starania zostaną docenione. Sztuka nakazuję, aby każde dzieło było nasiąknięte po prostu naturalnością, ponieważ to właśnie ona charakteryzuję się najefektowniejszą jakością.

Sztuka potrafi człowieka rozleniwić

Ciężko jest sobie wyobrazić jak społeczeństwo dawniej funkcjonowało. Nie było światła, muzyki ani innych przyjemności. Wielu twierdzi, iż były to strasznie ubogie czasy. Lecz czy na pewno? Obecne pokolenie, trzeba to przyznać, jest leniwe. Nie potrafi rozdzielić przyjemności z obowiązkami. Jest tyle rozrywek na świecie, zazwyczaj wybiera się właśnie je, nie ma się chwili na naukę, kształcenie. Rzecz jasna człowiek gdyby tylko chciał mógłby te wszystkie kwestię dobrze rozdzielić, jednak jeśli chce się czerpać jak najwięcej nic nie można na to poradzić. Warto się zastanowić co takie zachowanie może przynieść, trzeba ograniczyć dostarczanie sobie przyjemności, dzięki temu doceni się jak bardzo kultura jest rozwinięta. Młodzi ludzie zazwyczaj nie zdają sobie sprawy, że nowoczesność to przede wszystkim zagrożenie na przyszłość. Na początku jest super, ciągle się odpoczywa, lecz przychodzi czas dorosłości i należy wykazać się wiedzą, wtedy to wszystko może wyjść na jaw. Mianowicie, że wybrało się nieodpowiednią drogę.

Nowoczesna, kontrowersyjna sztuka teatralna

W 1974 roku na scenie Teatru Narodowego w Warszawie wystawiono Balladynę w reżyserii Adama Hanuszkiewicza. Już na długo przed premierą rozeszła się wieść, że spektakl będzie całkowicie różny od poprzednich, tradycyjnych inscenizacji Balladyny. Bilety zniknęły z kas teatru, a publiczność szalała, kiedy na scenę wjeżdżała Bożena Dykiel jako Balladyna, na błyszczącym motocyklu. Dla potrzeb spektaklu, reżyser zakupił kilka Hond, główne postaci poruszały się po scenie i ponad nią właśnie na tych motorach. Jeżeli Hanuszkiewicz miał w swoim zamyśle spektakularny zabieg marketingowy, to udał się on w pełni. Ludzie walili do Narodowego niemal drzwiami i oknami, żeby zobaczyć spektakl w tak nowoczesnej odsłonie. Często reżyserzy uciekają się do nietypowych zabiegów, aby zwiększyć zainteresowanie swoją produkcją i zachęcić do oglądania swojego dzieła. Często jeden dodatkowy efekt przesądza zainteresowanie projektem. Hanuszkiewicz ten cel osiągnął – bilety sprzedawały się jak świeże bułeczki, część koneserów sztuki teatralnej była zbulwersowana, część patrzyła z pobłażaniem, a młodzież oszalała – uczniowie pokochali Balladynę Słowackiego! Hanuszkiewicz przeskoczył swoim pomysłem wszystkich polonistów.

Sztuka cyfrowa i elektroniczna

Sztuka cyfrowa jest jednym z najnowszych prądów artystycznych i jako taka rozwija się niezwykle dynamicznie. Podstawową różnicą, jaka oddziela ją od tradycyjnych form sztuki jest przede wszystkim fakt, że większość takich dzieł publikowana jest w internecie, a dostęp do nich jest darmowy i otwarty dla każdego. To właśnie to, w połączeniu z grą z odbiorcami oraz konwencjami sprawia, że sztuka elektroniczna zdobywa coraz więcej zwolenników, także wśród ludzi, którzy zazwyczaj nie interesują się sztuką. Wiele jest przejawów działalności, którą uznać można za cyfrową sztukę, jednak najbardziej znaną i cieszącą się największą popularności jest net art, czyli sztuka globalnej sieci. Do jej gatunków należą między innymi hiperteksty, czyli interaktywne dzieła literackie o nielinearnej fabule, a także wszelkiego rodzaju interaktywne animacje, a nawet gry artystyczne. Nie bez znaczenia są również takie formy, jak sztuka spamu, sztuka poczty elektronicznej czy artystyczne formularze internetowe – jak widać, zakres działań e-artystów jest naprawdę szeroki.

Atrakcyjne muzeum

Wiele osób uważa muzeum za strasznie mało atrakcyjne miejsce. Opinia ta wzięła się z lat doświadczeń. Przecież każdy z nas był przynajmniej raz w takim przybytku. Zwykle na samym wejściu zostawaliśmy pouczeni, że żadnych eksponatów nie można dotykać. A na sam koniec wręczono nam niezbyt estetyczne kapcie, w których musieliśmy się poruszać po jego wnętrzu. Dzisiaj na szczęście takich placówek jest coraz mniej. O wiele częściej możemy spotkać miejsca otwarte na dotyk, węch czy trzymanie eksponatów w rękach. Co ważne wiele muzeów organizuje lekcje pokazowe. W trakcie takich akcji każdy z odwiedzających może spróbować swoich sił w lepieniu gliny, malowaniu ceramiki czy obrazów. Dzięki temu archaiczne muzeum przestaje być dla nas atrakcją. Korzystając z tego rodzaju placówek uczymy się o wiele więcej niż w tradycyjnym muzeum. A co najważniejsze o wiele chętniej powracamy do takiego miejsca. Już nie sami, ale także z naszymi pociechami czy tez znajomymi, którym chcemy pokazać to atrakcyjne miejsce.

Filmy romantyczne wielkimi sukcesami

Od wielu lat do kin co tydzień trafiają nowe komedie romantyczne. To taki rodzaj filmu, który przyciąga do kin miliony ludzi. Nie tylko w Polsce, ale na całym świecie. W Polsce ze wszystkich gatunków filmowych to właśnie komedii romantycznych powstaje najwięcej. Komedia romantyczna, jak sama nazwa wskazuje jest połączeniem komedii oraz romansu. Zazwyczaj są to filmy bardzo lekkie w odbiorze o niezbyt skomplikowanej fabule. Zwykle jest to opowieść o dwójce zakochanych osób, których droga do szczęścia owiana jest problemami, które jednak stwarzają komiczne sytuacje. Filmy takie przeważne kończą się szczęśliwie. To idealne obrazy na randkę, na wyjście ze znajomymi dla relaksu i dla czystej rozrywki. Zwykle nie mają one wysokich not u krytyków filmowych, choć nie jest to reguła. Bardzo dobrze odbierane są brytyjskie komedie, które później kopiowane są przez inne wytwórnie filmowe. Tak było w przypadku wielkiego hitu To właśnie miłość. Gdzie pojawiła się nie tylko jedna zakochana para, ale kilka wątków miłości, które na końcu mają nić powiązania.

Projektowanie wnętrz sztuka

Projektant wnętrz jest stosunkowo nowym zawodem. Co ważne, by móc pracować w takiej branży trzeba posiadać odpowiednie cechy, które pretendują do wykonywania tego dość trudnego zawodu. Jakie to cechy? Przede wszystkim znajomość najróżniejszych stylów architektonicznych i znaczenia barw dla ludzkiego organizmu. Równie istotne jest też to, by architekt wnętrz posiadał wiedze na temat najnowszych dostępnych mebli i innych sprzętów gospodarstwa domowego. Dzięki temu praca projektanta staje się łatwiejsza i bardziej efektowana. Warto sobie uświadomić, ze praca projektanta wnętrz bardzo często porównywana jest do sztuki. Przecież tak na dobrą sprawę robi coś z niczego. Nadaje pustemu pomieszczeniu niezwykły charakter. A co najważniejsze sprawia, ze osoba, która bardzo często będzie w nim przebywała będzie się czuła dobrze i komfortowo. Tak, jakby sama dokonała tego bardzo trudnego zadania, jakim jest organizacja wystroju wnętrz. Oczywiście musimy pamiętać o tym, by odpowiednio wynagrodzić wysiłek osoby, którą wynajęliśmy.

Odpoczynek ma kilka twarzy

Kiedyś człowiekowi ciężko się funkcjonowało. Trzeba było zazwyczaj pracować fizycznie, odpoczywało się leżąc, nie był to wartościowy relaks. Teraz ma się do czynienia z techniką, telewizja, Internet, to wszystko umożliwia łatwo dostępne czerpanie z przyjemności. Sztuka w teraźniejszych czasach jest nie nagannej jakości, to naturalne, społeczeństwo wymaga idealnego przygotowania. Produkcję filmowe, muzyczne potrafią zaskoczyć, wkłada się w nie zaangażowanie i ciężką, długotrwałą pracę. W dużych miastach można korzystać z kina, często organizowane są różnego rodzaju koncerty. Obecnie każdy znajdzie coś dla siebie, rozwiązanie na wieczór. Czasem, gdy smutno można zamknąć się w domu i uciec przez obcowanie z kulturą. Włączyć na maxa muzykę i cieszyć się, że w taki sposób można odreagować. Teraz warto od czasu do czasu uciec od codzienności, panuję naprawdę wielkie zamieszanie, niekiedy wręcz można zwariować. Nowoczesne produkcję są dla społeczeństwa niczym innym jak przyjacielem i wsparciem.

Muzyka pomaga w charytatywnych akcjach

Często spotykamy ogłoszenia dotyczące, głównie koncertów muzycznych, które odbędą się w celu charytatywnym. Artyści chętnie dzielą się swoją sztuka z potrzebującymi. Cele pomocy są bardzo różne – na budowę przytuliska, na schronisko dla bezdomnych zwierząt, na rzecz pomocy dla chorych, na domy dziecka; często są organizowane mniejsze, kameralne koncerty na rzecz nawet jednej, poszkodowanej przez los osoby. Największą gratką dla fanów muzyki są wielkie koncerty charytatywne o światowym zasięgu. Uczestnicy mają okazję w ciągu kilku godzin wysłuchać kilku lub kilkunastu zespołów, wokalistów, pomagając jednocześnie tym, którym koncert jest dedykowany. Kilkanaście lat temu takim koncertem o światowym zasięgu był koncert na rzecz chorych na AIDS – koncert, który trwał kilkanaście godzin, a transmitowany był na żywo do wielu krajów świata. Wspaniała akcja, wspaniała muzyka, znakomite efekty. Nasza Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy także mobilizuje artystów – każde miasto organizuje koncerty muzyczne, których gwiazdy pomagają w zbieraniu datków.

OBOJĘTNOŚĆ WOBEC WŁASNEGO DZIEŁA

Trudno sobie wyobrazić, aby artysta tworzył wbrew sobie, pozostając wewnętrznie niezaangażowany, obojętny wobec własnego dzieła. Jeśli materia stawia opór może je nawet znienawidzieć – tak, wszystko, byle nie obojętność. To zaangażowanie nie jest bynajmniej gwarantem sukcesu, ponieważ nic takiego nie istnieje. Nie sposób zestawić listę warunków, których spełnienie gwarantowałoby sukces artystyczny. Stosunek emocjo­nalny twórcy do dzieła jest wszakże jednym z jego elementów. Reżyser jest inspiratorem, musi zarażać swą pasją, swoją wiarą w sens tego, co robi. Wpierw aktorów, następnie publiczność. Jakże mógłby tego dokonać nie mając sam ani pasji, ani wiary? Jeśli nachodzą go wątpliwości – lepiej jeśli nie zdradza się z nimi wobec aktorów. 

WYWALCZONA POZYCJA

Reżyser filmowy w ciągu kilkudziesięciu lat wywalczył sobie pozycję, o jaką reżyserzy teatralni zabiegali przez wieki i której po dziś dzień nie zdołali osiągnąć, skoro ich prawa twórcze wciąż są przedmiotem dyskusji. Nikt już wprawdzie nie twierdzi, że teatr może się obyć bez reżysera, ale nadal nie brak zwolenników maksymalnego ograniczenia zakresu jego uprawnień. W dziedzinie sztuki filmowej dyskusja na ten temat jest w ogóle nie do pomyślenia: tutaj reżyser nie jest nawet „pierwszym po Bogu”-jest samym bogiem. Wielki reżyser teatralny jest zawsze uboższym bratem byle partacza parającego się filmem. Nie powinien jednak zapominać, że i na niego pada blask chwały, którą profesji reżysera zapewnił właśnie film.

PIERWSZY REŻYSER FILMOWY

 W tym samym jednak czasie, niezależnie od przemian zachodzących w teatrze i całkowicie poza nim dokonała się rzeczywista rewolucja, która dla dalszych losów s/tuki reżyserskiej miała znaczenie niepomiernie większe niż to. co działo się W samym teatrze. Został wynaleziony kinematograf. Pierwszy reżyser filmowy, Georges Melies, był człowiekiem teatru, wprawdzie teatru dość szczególnego gatunku, który nie cieszył się większym szacunkiem – teatru iluzji. Ale przecież i film nie od razu wywalczył sobie prawo do miana sztuki, z początku był tylko jarmarczną rozrywką. Może więc nie jest przypadkiem, że właśnie taki człowiek jak Melies pierwszy dostrzegł możliwości kina. tej największej iluzji naszego stulecia. 

W ROLI AKTORA

Wbudo­waniu roli aktor zachowywał jednak wciąż daleko idącą swobodę, pod warunkiem, że jego propozycja mieściła się w ramach wspólnie ustalonej interpretacji sztuki. Żadna rola nie mogła dominować nad innymi, popisy solowe były tępione z całą bezwzględnością. Kiedy w roku 1913 odbył się w Berlinie kongres reżyserski, wzięło w nim udział już 400 uczestników. Referaty wygłosili m. in. Carl Hagemann Adolf Winds, obaj autorzy poważnych książek poświęconych sztuce reżyserii.Na tym kończy się prehistoria sztuki reżyserskiej, zaczyna historia reżyserii współczesnej. Jest to temat opracowywany wielokrotnie i wyczer­pująco. dlatego nie widzę celu podejmować go tutaj w formie, z koniecznoś­ci, nader skrótowej i uproszczonej.

UTALENTOWANIE DYREKTORA

Okazał się jednak utalentowanym dyrektorem, szerokich horyzontach literackich i reżyserem z własnym programem artystycznym. Stworzył krakowską szkołę gry aktorskiej, charakteryzującą się umiarem i naturalnością.Koźmian po ustaleniu obsady uzgadniał z aktorami interpretację utwo­ru. Następnie odbywały się próby, których było zazwyczaj sześć (co tydzień premiera!), co na owe czasy stanowiło istotny postęp. W szczególnych wypadkach ilość prób była zwiększona do dwunastu. ..Na próbach – pisze Jerzy Got, historyk krakowskiego teatru – oprócz rozwiązań sytuacyjnych zajmowano się przede wszystkim dostosowaniem wymowy pojedynczych ról do interpretacji dramatu jako całości. Równocześnie w tej codziennej pracy przez ciągłe wskazówki i korygowanie zachowania praktycznie wpajano aktorom teoretyczne zasady gry «szkoły krakowskiej”. 

OSTATECZNE UGRUNTOWANIE POZYCJI REŻYSERA

Zaleca się oparcie o mebel, postawę swobodną, najlepiej z jedną nogą wspartą o stopień wyżej. Wszystko w imię realizmu. Analogicznymi zasadami kierował się Chronegk w reżyserii scen zbiorowych, w których osiągnął prawdziwe mistrzostwo. Miał po temu czas. Juliusz Cezar Szekspira był przygotowywany przez dwa lata! Dla reżyserii dokonali Meiningeńczycy wiele, ponieważ ugruntowali ostatecznie pozycję reżysera nie tylko w samym teatrze, ale i w opinii społecznej, która do tej pory nie zwracała uwagi na jego osobę. Stworzyli teatr reżysera.W Polsce odpowiednikiem Laubego był wieloletni dyrektor teatru krakowskiego (1871-1885), Stanisław Koźmian. Wychowany na teatrach paryskich, które poznał w latach swej młodości, sam z praktyką teatralną nie miał nic wspólnego.